شمارهٔ ۶۶ - ثناگری

ای نظم تو چو رای بگذشته از اثیر
در نظم هست لفظ تو چون لؤلؤ نثیر ۱

ماننده ستاره ست اندر شب سیاه
معنی روشن تو در آن خط همچو قیر ۲

در بزم و رزم چون تو که باشد شجاع و راد
در نظم و نثر کیست چو تو شاعر و دبیر ۳

گویا شود ز خواندن شعرت زبان گنگ
روشن شود ز دیدن آن دیده ضریر ۴

هنگام فضل طبع تو بحری بود دمان
هنگام جود دست تو ابری بود مطیر ۵

تا در جهان جوانی و پیری بود مدام
جفت و قرینت بخت جوان باد و رای پیر ۶