هوش مصنوعی: این متن یک شعر ستایش‌آمیز و مدحی است که در آن شاعر به ستایش پادشاه یا شخصیت بزرگی می‌پردازد. او با بیان تشبیهات زیبا مانند آفتاب، دریا و ابر، بزرگی و بخشندگی این شخصیت را توصیف می‌کند و از لطف و احسان او قدردانی می‌نماید. شاعر همچنین آرزو می‌کند که این شخصیت همواره مورد حمایت و یاری باشد.
رده سنی: 14+ این متن به دلیل استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده و همچنین محتوای مدحی که نیاز به درک ادبیات کلاسیک فارسی دارد، برای کودکان مناسب نیست. نوجوانان و بزرگسالان با دانش ادبی بیشتر می‌توانند از زیبایی‌های این شعر بهره‌مند شوند.

شمارهٔ ۹۶ - مدح و شکران

چه خدمت کرد شاها بنده تو
که با توست این چنین اعزاز و اکرام ۱

ولیکن خسروا تو آفتابی
که هست این گیتی از تو گشته پدرام ۲

تو دریایی و از دریا همه کس
لالی و درر یابد به اقسام ۳

تویی بارنده ابر و ابر دایم
ببارد یکسره بر خاص و بر عام ۴

چه دانم گفت شاها من ز شکرت
کنم شکرت به طاقت تا سرانجام ۵

خداوند جهان پاداش بدهد
تو را ای شه بدین انعام و اکرام ۶

ببند شکر پای بنده بستی
به منت بنده را کردی تو احکام ۷

همیشه یار بادت چرخ گردون
نگهدار تو باد ای شاه قسام ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۵ - از زبان ملک ارسلان گوید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۷ - ستایش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.