شمارهٔ ۱۱۵ - ستایش

ای گشته ملک ساکن ز امر روان تو
کرده جوان جهان را بخت جوان تو ۱

نام تو و خطاب تو از سعد و از علوست
با سعد و با علوست همیشه قران تو ۲

گردنده آسمانی و عدل آفتاب تو
تابنده آفتابی و تخت آسمان تو ۳

خنجر درخش گردد در کف دست تو
چون باره ابر گردد در زیر ران تو ۴

بوسد چو بر نشینی دولت رکاب تو
گیرد چو حمله آری نصرت عنان تو ۵

بر شخص بت پرستی و بر مغز کافری
زخم سبک گذارد گرز گران تو ۶

از شخص جانفزای تو در شخص ملک جان
باد آفرین ایزد بر شخص و جان تو ۷

تا بر میان جوزا بسته بود کمر
از ملک باد بسته کمر بر میان تو ۸

تا بوستان بود گل دولت شکفته باد
از روی دوستان تو در بوستان تو ۹