هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از مخاطب خود میخواهد که پس از مرگش، برایش مرثیه بخواند، به خویشانش تسلیت بگوید، فرزندش را مانند برادران تربیت کند، و در طول عمرش به شعر و مدح شاهان بپردازد. همچنین از او میخواهد که عاقلان را هدایت کند، جان و روان را با فضل و عقل تقویت نماید، و در عالم دانش و سخنوری پیشرفت کند. در پایان، شاعر ابراز ناباوری میکند که مخاطبش بدون توشهای از این جهان برود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مضامین ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شمارهٔ ۱۳۱ - مرثیت یکی از سخنوران
گفتم تو مرا مرثیت کنی
خویشان مرا تعزیت کنی ۱
فرزند مرا چون برادران
در هر هنری تربیت کنی ۲
یابی به جهان عمر تا که قاف
تا قاف پر از قافیت کنی ۳
شاهان جهان را به مدح ها
هر جنس بسی تهنیت کنی ۴
عمال خرد را ز طبع و دل
ترتیب نهی تمشیت کنی ۵
جان را و روان را به فضل و عقل
تیمارکش تقویت کنی ۶
میدان سخن را به نظم و نثر
بر باره نیکو شیت کنی ۷
در عالم دانش به سعی فهم
طاعت همه بی معصیت کنی ۸
کی بود گمانم کز این جهان
بی زاد به رفتن نیت کنی ۹
خویشان مرا تعزیت کنی ۱
فرزند مرا چون برادران
در هر هنری تربیت کنی ۲
یابی به جهان عمر تا که قاف
تا قاف پر از قافیت کنی ۳
شاهان جهان را به مدح ها
هر جنس بسی تهنیت کنی ۴
عمال خرد را ز طبع و دل
ترتیب نهی تمشیت کنی ۵
جان را و روان را به فضل و عقل
تیمارکش تقویت کنی ۶
میدان سخن را به نظم و نثر
بر باره نیکو شیت کنی ۷
در عالم دانش به سعی فهم
طاعت همه بی معصیت کنی ۸
کی بود گمانم کز این جهان
بی زاد به رفتن نیت کنی ۹
وزن:
مفعول مفاعیل فاعلن
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۰ - فرامش گشت رسم شادمانی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.