هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در مدح و ستایش شخصی به نام ابوالقاسم سرجودی، محمود بن ابراهیم و مسعود بن محمودی سروده شده است. در این شعر، از ویژگیهای اخلاقی، قدرت، همت و جایگاه والای این فرد در جهان و دین تمجید شده است.
رده سنی:
15+
این متن یک شعر کلاسیک است که ممکن است برای درک کامل معانی و مفاهیم آن، نیاز به دانش ادبی و شناخت اصطلاحات و تشبیهات ادبی داشته باشد. همچنین، محتوای آن بیشتر مناسب مخاطبانی است که توانایی تحلیل متون کهن را دارند.
شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود
شها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی
چو روی خویش مسعودی و چو رای خویش محمودی ۱
به همت همچو خورشیدی به قدرت همچو گردونی
به سیرت همچو محمود به صورت همچو مسعودی ۲
تو سیف دولت و دینی ابوالقاسم سرجودی
تو محمود بن ابراهیم مسعود بن محمودی ۳
بپا اندر جهان دایم که کیهان را تو در خوردی
بزی شادان به عالم در که عالم را تو مقصودی ۴
چو روی خویش مسعودی و چو رای خویش محمودی ۱
به همت همچو خورشیدی به قدرت همچو گردونی
به سیرت همچو محمود به صورت همچو مسعودی ۲
تو سیف دولت و دینی ابوالقاسم سرجودی
تو محمود بن ابراهیم مسعود بن محمودی ۳
بپا اندر جهان دایم که کیهان را تو در خوردی
بزی شادان به عالم در که عالم را تو مقصودی ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۰ - شکران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.