غزل ۲ - ای سهی قامت گلبوی صنوبر بر ما

ای سهی قامت گلبوی صنوبر بر ما
سایه ی سرو قدت دور مباد از سر ما ۱

هیچ نقاش چو رخسار تو صورت ننگاشت
آفرین بر قلم صنعت صورتگر ما ۲

روی تو اختر سعد است و مرا از طالع
روی آن نیست که تابنده شود اختر ما ۳

جرعه‌ای زان لب شیرین به لب ما نرسید
تا لبالب نشد از خون جگر ساغر ما ۴

خود همین نام تمامم که پس از من نامی
ننویسند به جز نام تو در دفتر ما ۵

زیور مدّعیان گر به مثل سیم و زر است
لؤلؤ نظم خوشاب است زر و زیور ما ۶

مدتی بر سر کویت بنشست ابن حسام
که نگفتی به چه باب است فلان بر در ما ۷