هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، به زیباییهای طبیعت و دوست اشاره دارد و از بوی گل و سنبل تا تجمل خورشید و زلف یار را توصیف میکند. شاعر با بیان مفاهیمی مانند توکل، تحمل، و یادآوری ترسل دوست، احساسات عمیق خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و واژگان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۲۲ - سنبل تر دمیده بر گل دوست
سنبل تر دمیده بر گل دوست
بوی گل میدمد ز سنبل دوست ۱
باد عنبر شمیم میگذرد
یافت بویی مگر ز کاکل دوست ۲
هر تجمل که هست در خورشید
ذره ای نیست با تجمل دوست ۳
به جفا از درش نخواهد رفت
دوستان را بود تحمّل دوست ۴
هر کسی راه توشهای بردند
ما برفتیم بر توکل دوست ۵
قصهٔ زلف او دراز مکش
که درازست خود تطاول دوست ۶
این رساله ز شعر ابن حسام
یاد میدار از ترسل دوست ۷
بوی گل میدمد ز سنبل دوست ۱
باد عنبر شمیم میگذرد
یافت بویی مگر ز کاکل دوست ۲
هر تجمل که هست در خورشید
ذره ای نیست با تجمل دوست ۳
به جفا از درش نخواهد رفت
دوستان را بود تحمّل دوست ۴
هر کسی راه توشهای بردند
ما برفتیم بر توکل دوست ۵
قصهٔ زلف او دراز مکش
که درازست خود تطاول دوست ۶
این رساله ز شعر ابن حسام
یاد میدار از ترسل دوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱ - هر جفایی که ممکن است ازوست
گوهر بعدی:غزل ۲۳ - دلم فریفتهٔ آن شمایل عربیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
