غزل ۳۴ - قد چو سرو تو بر جویبار دیده ماست

قد چو سرو تو بر جویبار دیده ماست
غبار راه تو بر رهگذار دیده ماست ۱

به آرزوی لبت خون گرفت خانه چشم
خیال لعل تو گلشن نگار دیده ماست ۲

چو نرگسی که دمد بر کنار چشمه آب
سواد چشم تو در چشمه سار دیده ماست ۳

بلا کشید دل ودیده اختیار تو کرد
بلای دل همه از اختیار دیده ماست ۴

به سرو و لاله چه خوانی مرا ز باغ رخت
قد تو سرو و رخت لاله زار دیده ماست ۵

بکشت چشم تو ابن حسام را گفتم
به غمزه گفت که این کار کار دیده ماست ۶