غزل ۳۶ - مسلمانان دلی دارم جراحت

مسلمانان دلی دارم جراحت
ندانم تا مرا زین دل چه راحت ۱

لبم ریش دلم را تازه دارد
ز بس کان لب همی ریزد ملاحت ۲

بیا کر حسرت لعل تو چشمم
میان موج خون دارد سیاحت ۳

چو صبحت دوش دیدم بر سر بام
به شب پنداشتم الشَّمس لاحَت ۴

سر زلف تو شام است و رخت صبح
مبارک باد شامت با صباحت ۵

دگر بر هم نیارد دیده نرگس
که گل بیدار شد و الطَّیرُ ناحَت ۶

لب ابن حسام از شوق آن لب
ز طوطی می برد گوی فصاحت ۷