غزل ۳۸ - ای روشنی دیده دعا می رسانمت

ای روشنی دیده دعا می رسانمت
صد بندگی به دست صبا می رسانمت ۱

احرام کعبه سر کوی تو بسته ام
وانگه تحیّتی به صفا می رسانمت ۲

ای سرو ناز بر چمن باغ دل بمان
کز آب دیده نشو و نما می رسانمت ۳

از آرزوی لعل تو خون می شود دلم
آخر نگفته ای که شفا می رسانمت ۴

پنهان مدار ابن حسام از طبیب،درد
بر وعده ای که گفت دوا می رسانمت ۵