هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، مستی، و رهایی روح سخن میگوید. او از توبههای بیفایده، پندهای ناصحان، و جستوجوی گشایش در میکده صحبت میکند و عشق را راه نجات میداند. شعر با اشاره به قدرت روحبخش شعر برای مستان پایان مییابد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههایی به مستی و مینوشی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۴۸ - لَمَع البَرقُ و النُجوم یَلوح
لَمَع البَرقُ و النُجوم یَلوح
اَسقِنِی الرَاح ذاکَ راحَتُ روح ۱
امشب از نرگس تو مخمورم
جرعه ای از لبت به وقت صبوح ۲
پند ناصح چو در نمیگیرد
توبه کردم زتوبه های نصوح ۳
ازدر میکده گشایش جوی
توچه دانی که در کجاست فتوح ۴
انچه اندر سفینه ی دل ماست
نتوان یافت در سفینه ی نوح ۵
چون شدی تیر عشق را تسلیم
در ره عاشقان شدی مذبوح ۶
شعر ابن حسام مستان را
قوت قلب است، بلکه قوَّت روح ۷
اَسقِنِی الرَاح ذاکَ راحَتُ روح ۱
امشب از نرگس تو مخمورم
جرعه ای از لبت به وقت صبوح ۲
پند ناصح چو در نمیگیرد
توبه کردم زتوبه های نصوح ۳
ازدر میکده گشایش جوی
توچه دانی که در کجاست فتوح ۴
انچه اندر سفینه ی دل ماست
نتوان یافت در سفینه ی نوح ۵
چون شدی تیر عشق را تسلیم
در ره عاشقان شدی مذبوح ۶
شعر ابن حسام مستان را
قوت قلب است، بلکه قوَّت روح ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷ - ای کرده به غمزه دل صدشیفته تاراج
گوهر بعدی:غزل ۴۹ - بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
