غزل ۴۹ - بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ

بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ
وز جرم لاله شد کمر کوهسار سرخ ۱

همچون خط توشد طرف جویبار سبز
وزلاله صحن باغ چو رخسار یار سرخ ۲

مطرب بساز پرده ی عشاق درحجاز
ساقی تو نیز عذر میاو و می آر سرخ ۳

گردون نگر که دامن این هفت خوان کند
هرشب به خون دیده ی اسفندیار سرخ ۴

عطف هلالی فلکی بین که کرده اند
ازخون خسروان فلک اقتدار سرخ ۵

تاخون نکرد درجگر غنچه ی روزگار
گلگونه ی چمن نشد از روزگار سرخ ۶

بررهگذار دیده زخون بسته ام دوجوی
ای بس که کرده ام رخ ازین رهگذار سرخ ۷

ازحسرت لب تو کند دیده دم به دم
رخسار زردمن چون گل نوبهار سرخ ۸

کام از لبت که وعده ی ابن حسام بود
چشمش نگر که چون شد از این انتظار سرخ ۹