غزل ۵۴ - مرا زمانه زخاک درت جدا مکناد

مرا زمانه زخاک درت جدا مکناد
رقیب را به سر کویت آشنا مکناد ۱

به غیر دیده ی پاک بلند منظر من
کسی نظاره ی آن سرو گل قبا مکناد ۲

به بوی زلف تو مشک خطا همی جستم
دگر مشام من اندیشه ی خطا مکناد ۳

طواف بر سر کوی تو می کنم به صفا
کسی زیارت این کعبه بی صفا مکناد ۴

کنم به گوشه ی ابروت سجده ی اخلاص
که هیچ گوشه نشین طاعت ریا مکناد ۵

وصال عشاق اگر بی بلا نخواهد بود
غمت حواله ی این دل به جز بلا مکناد ۶

که گفت خانه ی دل کردم از غمت خالی
نکرده ام، نکنم هرگز این، خدا مکناد ۷

به روز حشر که از خاک تیره برخیرم
دلم به غیر تو چشم نظاره وا مکناد ۸

مراد ابن حسام از لبت چوناکامی است
خدای کام دلش بی لبت روا مکناد ۹