غزل ۱۰۰ - دانی چه گفت سالک خمّار خانه دوش

دانی چه گفت سالک خمّار خانه دوش
بشنو نصیحت از نفس پیر می فروش ۱

با درد ما بساز و ز درمان سخن مگوی
صوفی شو و ز راه صفا دُرد ما بنوش ۲

یا حسن ما مشاهده کن یا نظر ببند
یا یاد دوست کن به زبان یا به لب خموش ۳

انکار سالکان طریقت صواب نیست
در سلک ما درآی و در انکار ما مکوش ۴

اینجا ریا و دلق مزوّر نمی خرند
بیزارم از عبادت زهّاد خودفروش ۵

تا عیب تو بپوشی به زیر خاک
بنیان غیب،عیب ترا کرد خاکپوش ۶

چون پنبه گشت موی بناگوش ما سپید
تا بر کشیم پنبه ی غفلت ز گوش هوش ۷

ابن حسام قافله از پیش می روند
وز پس به الرحیل ندا می کند سروش ۸

واپس چه خفته ای که فغان می کند درای
در پیش راه دور،جرس می زند خروش ۹