غزل ۱۰۱ - بیا که مجلس انس است و دلستان جان بخش

بیا که مجلس انس است و دلستان جان بخش
همی کند ز گلزرا قدس ریحان بخش ۱

بیا که هدهد هادی به لحن داوودی
حدیث می کند از منطق سلیمان بخش ۲

آیا رسیده به سر چشمه ی زلال وصال
به عاشقان جگر تشنه آب حیوان بخش ۳

به رهروان بیابان وادی ایمان
ز طور قرب شب تیره نور غرفان بخش ۴

ز فیض لم یزلی آنچه عین بهبودست
کرشمه ای کن و از لطف خود مرا آن بخش ۵

چو ما به درد و دوای تو از تو خرسندیم
تو خواه درد بیفزای و خواه درمان بخش ۶

سیاهکاری ابن حسام سرگردان
به جعد تافته ی طرّه پریشان بخش ۷