هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، معشوقه را ستایش می‌کند. عناصری مانند نرگس، گل، خط مشکین، قمر، عنبر، لعل، زلف، و چشم‌های معشوقه به‌کار رفته‌اند تا زیبایی‌های او را توصیف کنند. همچنین، شاعر از مفاهیمی مانند عتاب، شکایت، و شراب برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به شراب و مفاهیم عاطفی پیچیده دارد که مناسب سنین بالاتر است.

غزل ۱۰۵ - ای کرده همچو نرگس خوشخواب خواب خوش

ای کرده همچو نرگس خوشخواب خواب خوش
بر گل کشیده از خط مشکین نقاب خوش ۱

کتّابیان دور قمر خوش نبشته اند
بر گرد عارض تو ز عنبر کتاب خوش ۲

در چشمه ی عُذوبه ی لعلت نهفته اند
اندر سواد ظلمت زلف تو آب خوش ۳

دوش از عتاب چشم تو کردم شکایتی
چشمت به غمزه گفت مرنج از عتاب خوش ۴

چشم خراب کار تو کارم خراب کرد
خوش وقت آن خراب که باشد خراب خوش ۵

ابن حسام ساقی دور الست ریخت
اندر مذاق جان تو جام شراب خوش ۶

طبعم در این مقاله شکر ریخت تا مگر
طوطی مقالتی بنویسد جواب خوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۴ - نگاری دلبری دارم چو زلف خود ز من سرکش
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶ - ساقی بیار لعل مذاب رحیق خاص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.