هوش مصنوعی: این شعر از صحنه‌های دلنشین طبیعت، شراب، شادی و عشق سخن می‌گوید و در عین حال، از دردها و ناکامی‌های زندگی نیز یاد می‌کند. شاعر از روزگار سخت و دل سنگین گله دارد و آرزوهایش را برای وصال بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی، عشق و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و می‌نوشی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

غزل ۱۱۷ - حریف دلکش خوش طبع و ساقی گلرنگ

حریف دلکش خوش طبع و ساقی گلرنگ
شراب و شاهد و شمع و شب و چغانه و چنگ ۱

هوای معتدل نو بهار و موصم گل
طراوت چمن دلفریب و دلبر شنگ ۲

نوای نغمه ی عشّاق و ساز پرده ی راست
مده به رغم مخالف چو می توان از چنگ ۳

به صلح کوش که با روزگار عربده جوی
بسی به عربده رفتیم و بر نیامد جنگ ۴

دلم چو شیشه شد و روزگار سنگین دل
کدام شیشه که نشکست روزگار به سنگ ۵

غمت که جای نمی یافت در جهان فراخ
چگونه جای دهم در فضای سینه ی تنگ ۶

گر آه غالیه گونم در آسمان گیرد
عذار آیینه ی اختران بگیرد زنگ ۷

به وصل خویش برآر آرزوی ابن حسام
شتاب عمر گرانمایه بین چه جای درنگ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۶ - چو خاک تا نشود تخته ی من اندر خاک
گوهر بعدی:غزل ۱۱۸ - رخ زرد از آن روی شویم به اشک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.