هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از نگاه به معشوق، تکیه بر لطف او، و آرزوی بخشش گناهان سخن میگوید. شاعر از آیینهروح، گردش قمر، و راههای عشق صحبت میکند و در نهایت به عفو و کرم معشوق امیدوار است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۱۲۸ - ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم
ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم
تکیه بر لطف تو داریم که گاهی بکنیم ۱
رویت آیینه ی روحست ز ما روی متاب
آه اگر در رخ آن آیینه آهی بکنیم ۲
تکیه بر گردش دور قمری نتوان کرد
رخصتی ده که به روی تو نگاهی بکنیم ۳
هر کجا راه روی روی به راهی دارند
ما هم اندر طلبت روی به راهی بکنیم ۴
بنده وارم به گدایی در خودبپذیر
تا به جان بندگی همچو تو شاهی بکنیم ۵
هاتف غیب چه خوش گفت مرا کابن حسام
عاقبت از کرمت عفو گناهی بکنیم ۶
تکیه بر لطف تو داریم که گاهی بکنیم ۱
رویت آیینه ی روحست ز ما روی متاب
آه اگر در رخ آن آیینه آهی بکنیم ۲
تکیه بر گردش دور قمری نتوان کرد
رخصتی ده که به روی تو نگاهی بکنیم ۳
هر کجا راه روی روی به راهی دارند
ما هم اندر طلبت روی به راهی بکنیم ۴
بنده وارم به گدایی در خودبپذیر
تا به جان بندگی همچو تو شاهی بکنیم ۵
هاتف غیب چه خوش گفت مرا کابن حسام
عاقبت از کرمت عفو گناهی بکنیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۷ - ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹ - مقیم میکده و ساکن خراباتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.