هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از زندگی خود در میکده و خرابات سخن میگوید و خود را نه مرد صومعه و عبادتهای رسمی میداند. او کعبه را در ابروی معشوق خود میبیند و سجدهگاهش را درگاه معشوق میداند. شاعر از ریا و سالوس در زهد دوری میجوید و به باده و عشق روی میآورد. او از افسردگان و کسانی که حال وجد او را درک نمیکنند، گلایه دارد و عمر خود را در زهد ریایی ضایع شده میداند.
رده سنی:
18+
متن دارای مضامین عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۲۹ - مقیم میکده و ساکن خراباتم
مقیم میکده و ساکن خراباتم
نه مرد صومعه و سمعه و مقاماتم ۱
مرا به کعبه چه خوانی که طاق ابرویت
بس است روز دعا قبله ی مناجاتم ۲
اگر نه بر سر کویت به طوع سجده کنیم
ملک گناه نویسد به جای طاعاتم ۳
مقرّبان صوامع نشین لاهوتی
کنند ورد سحر نغمه ی مقالاتم ۴
حدیث وجد من افسردگان کجا دانند
فلک به چرخ در آید ز شوق حالاتم ۵
برفت عمر به زهد ریا و سالوسم
کجاست باده که ضایع گذشت اوقاتم ۶
به باده خرقه ی ابن حسام رنگین کن
که دل ملول شد از رنگ زرق و طاماتم ۷
نه مرد صومعه و سمعه و مقاماتم ۱
مرا به کعبه چه خوانی که طاق ابرویت
بس است روز دعا قبله ی مناجاتم ۲
اگر نه بر سر کویت به طوع سجده کنیم
ملک گناه نویسد به جای طاعاتم ۳
مقرّبان صوامع نشین لاهوتی
کنند ورد سحر نغمه ی مقالاتم ۴
حدیث وجد من افسردگان کجا دانند
فلک به چرخ در آید ز شوق حالاتم ۵
برفت عمر به زهد ریا و سالوسم
کجاست باده که ضایع گذشت اوقاتم ۶
به باده خرقه ی ابن حسام رنگین کن
که دل ملول شد از رنگ زرق و طاماتم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸ - ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم
گوهر بعدی:غزل ۱۳۰ - دوش با زلفت به هم شوریده حالی داشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
