هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از معشوق خود که به او بیاعتنایی میکند، شکایت میکند و از زیبایی و بلندمرتبگی او سخن میگوید. او از دلتنگی و عشق خود به معشوق میگوید و از او میخواهد که به سویش بازگردد. شاعر همچنین به قدرت عشق و تأثیر آه خود بر دل معشوق اشاره میکند و در پایان، وفاداری خود را به معشوق اعلام میدارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۴۵ - چه افتادت ای ترک خرگاه من
چه افتادت ای ترک خرگاه من
که بر من نمی تابی ای ماه من ۱
بدین سر بلندی که در سرو تست
بدو کی رسد دست کوتاه من ۲
ز وجهی که نیکوست روی تو خواست
دل رو شناس نکو خواه من ۳
ره صومعه دوش دیدم به خواب
بیا مطرب امشب بزن راه من ۴
چو آیینه گر نیستی سخت دل
اثر کردی اندر دلت آه من ۵
به جز تو نخواهم من اندر دو کون
گواه سخن حسبی الله من ۶
تویی هم حجاب تو ابن حسام
چرا بر نمی خیزی از راه من ۷
که بر من نمی تابی ای ماه من ۱
بدین سر بلندی که در سرو تست
بدو کی رسد دست کوتاه من ۲
ز وجهی که نیکوست روی تو خواست
دل رو شناس نکو خواه من ۳
ره صومعه دوش دیدم به خواب
بیا مطرب امشب بزن راه من ۴
چو آیینه گر نیستی سخت دل
اثر کردی اندر دلت آه من ۵
به جز تو نخواهم من اندر دو کون
گواه سخن حسبی الله من ۶
تویی هم حجاب تو ابن حسام
چرا بر نمی خیزی از راه من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۴ - بی نیازی از نیاز ما چه استغناست این
گوهر بعدی:غزل ۱۴۶ - ای قامت بلند تو عمر دراز من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
