هوش مصنوعی:
این متن بیانگر ناپایداری دنیا و ضرورت پذیرش مرگ به عنوان بخشی از زندگی است. شاعر توصیه میکند که به جای فرار از مرگ، با آن روبرو شویم و با توکل به خداوند، از ضعف و ناتوانی دوری کنیم.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی درباره مرگ و زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا باعث سردرگمی شود.
رباعی ۲۰ - صافی جهان چو نیست می ساز به درد
صافی جهان چو نیست می ساز به درد
پشمینه بپوش چون همی باید مرد ۱
از مرگ چه دشوار تر آن کز ره عجز
حاجت به در همچو خودی باید برد ۲
پشمینه بپوش چون همی باید مرد ۱
از مرگ چه دشوار تر آن کز ره عجز
حاجت به در همچو خودی باید برد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - لاله به کرشمه بر چمن می خندد
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - نوک قلمت که مشک از او می بارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
