هوش مصنوعی: شاعر به خانه شمس‌الدین می‌رود، اما چون جمال او را نمی‌بیند، بازمی‌گردد و از بی‌معنایی بودن خانه بدون حضور او می‌پرسد. همچنین، تشنگی را با ساغر خالی مقایسه می‌کند و بی‌فایده بودن آن را بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۳۳ - در حق شمس الدین

آمدم سوی سرای شمس دین
بازگشتم چون جمال او نبود ۱

من چه خواهم کرد بی او آن سرای؟
تشنه را از ساغر فارغ چه سود؟ ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۲ - در حق کمال الدین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۴ - در حق ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.