هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌های زندگی خود می‌گوید و بیان می‌کند که دشمنش با دیدن وضعیت او، بر تلخی‌های زندگی‌اش گریسته است. او خود را بدحال‌ترین فرد در عالم می‌داند و آرزوی مرگ دارد، اما مجبور است به زندگی ادامه دهد.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق غم و ناامیدی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع مرگ و آرزوی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۱۱ - در شکوه

دشمن چو بدانست که احوالم چیست
بر تلخی زندگانی من بگریست ۱

بدحال تر از من اندرین عالم کیست ؟
در آرزوی مرگ همی باید زیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰ - در تغزل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲ - در تغزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.