بخش ۴۱ - در بیان آنکه چون عشق به مرتبه کمال رسد روی عاشق را از معشوق نیز بگرداند و در خود کند

عشق عاشق چو سر کشد به کمال
شود از غیر عشق فارغ بال ۱

عشق را قبله گاه خود سازد
دل ز معشوق هم بپردازد ۲

حب محبوب حب حب گردد
آنچه لب بود لب لب گردد ۳

غیر حب کس نماندش محبوب
شود اندر شهود حب مغلوب ۴

عشق او چون بدین حد انجامد
پا به دامن کشد بیارامد ۵

به گریبان جان درآرد سر
بندد از هر چه غیر عشق نظر ۶

طالب این مقام بود نبی
که به حق در اوان به طلبی ۷

گفت کای چشم و گوش من همه تو
مایه عقل و هوش من همه تو ۸

عشق خود را که غایت امل است
دولت لایزال و لم یزل است ۹

بر من خسته جان تشنه جگر
ساز محبوب تر ز سمع و بصر ۱۰