غزل ۱۴ - یار، چون در جام می بیند، رخ گل فام را

یار، چون در جام می بیند، رخ گل فام را
عکس رویش چشمه ی خورشید سازد جام را ۱

جام می بر دست من نه، نام نیک از من مجوی
نیک نامی خود چه کار آید من بد نام را؟ ۲

ساقیا، جام و قدح را صبح و شام از کف منه
کین چنین خورشید و ماهی نیست صبح و شام را ۳

فتنه انگیزست دوران، جام می در گردش آر
تا نبینم فتنه های گردش ایام را ۴

از خدا خواهد هلالی دم به دم جام نشاط
کو حریفی، تا به ساقی گوید این پیغام را؟ ۵