هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و وفاداری شاعر به معشوق است، با وجود جفا و بیاعتنایی از سوی او. شاعر از رنجها و گریههایش میگوید و امیدوار است که این عشق پایدار بماند. همچنین، او به مقایسه خود با دیگران پرداخته و از خواری در برابر معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند جفا و رنج عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۳۲ - نمی توان به جفا قطع دوستداری ما
نمیتوان به جفا قطع دوستداری ما
که از جفای تو بیش است با تو یاری ما ۱
بسی چو ابر بهاران گریستیم و هنوز
گلی نرست ز باغ امیدواری ما ۲
به چشم چون تو عزیزی شدیم خوار ولی
ز عزت دگران بهترست خواری ما ۳
غبار کوی تو ما را ز چهره دور مباد
که با تو میکند اظهار خاکساری ما ۴
ز حال زار هلالی شبی که یاد کنم
فلک به ناله درآید ز آه و زاری ما ۵
که از جفای تو بیش است با تو یاری ما ۱
بسی چو ابر بهاران گریستیم و هنوز
گلی نرست ز باغ امیدواری ما ۲
به چشم چون تو عزیزی شدیم خوار ولی
ز عزت دگران بهترست خواری ما ۳
غبار کوی تو ما را ز چهره دور مباد
که با تو میکند اظهار خاکساری ما ۴
ز حال زار هلالی شبی که یاد کنم
فلک به ناله درآید ز آه و زاری ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۸۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱ - چند نادیده کنی؟ آه! چه دیدی از ما؟
گوهر بعدی:غزل ۳۳ - من و بیداری شب ها و شب تا روز یارب ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
