هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از نامهای که محبوبش نوشته سخن میگوید. نامهای که نشانهای از رحمت و محبت است و خط زیبای آن مانند داروی شفابخش است. شاعر از زیبایی و تأثیر عمیق این نامه و خط آن سخن میگوید و آن را به نامهای که یوسف به یعقوب نوشت یا شفانامهای که به ایوب رسید، تشبیه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۵۶ - رفتست عزیز من و مکتوب نوشتست
رفتست عزیز من و مکتوب نوشتست
یوسف خبر خویش به یعقوب نوشتست ۱
شد نامه ی محبوب خط بندگی من
من بنده ی آن نامه که محبوب نوشتست ۲
گفتست بخواند سنگ آن کوی سلامم
بنگر که سلامی به چه اسلوب نوشتست ۳
باز این خط خوب و رقم تازه بلاییست
این تازه رقم را چه بلا خوب نوشتست؟ ۴
بر نامه سیاهی طلبد آیت رحمت
ما طالب آنیم که مطلوب نوشتست ۵
بر صفحه ی رخسار تو آن خط دلاویز
یارب! قلم صنع چه مرغوب نوشتست؟ ۶
یاری که به من نامه نوشتست هلالی
عیسیست، شفانامه به ایوب نوشتست ۷
یوسف خبر خویش به یعقوب نوشتست ۱
شد نامه ی محبوب خط بندگی من
من بنده ی آن نامه که محبوب نوشتست ۲
گفتست بخواند سنگ آن کوی سلامم
بنگر که سلامی به چه اسلوب نوشتست ۳
باز این خط خوب و رقم تازه بلاییست
این تازه رقم را چه بلا خوب نوشتست؟ ۴
بر نامه سیاهی طلبد آیت رحمت
ما طالب آنیم که مطلوب نوشتست ۵
بر صفحه ی رخسار تو آن خط دلاویز
یارب! قلم صنع چه مرغوب نوشتست؟ ۶
یاری که به من نامه نوشتست هلالی
عیسیست، شفانامه به ایوب نوشتست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵ - مه ز جور فلک دوتا شده است؟
گوهر بعدی:غزل ۵۷ - دارم شبی، که دوزخ از آن شب علامتست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
