هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق عمیق و فداکاری سخن میگوید. شاعر با بیانهای مختلف مانند تشبیه معشوق به گل، ماه و شمع، احساسات خود را بیان میکند. او حتی دشنام معشوق را شیرین میداند و از فداکاری و ایثار در راه عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیههای بهکار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۶۴ - جان من، الله الله! این چه تنست؟
جان من، الله الله! این چه تنست؟
نه تن تست، بلکه جان منست ۱
این که گل در عرق نشست و گداخت
همه از انفعال آن بدنست ۲
صد سخن گفتمت، بگو سخنی
کین همه از برای یک سخنست ۳
هست دشنام تلخ تو شیرین
چون نباشد؟ کزان لب و دهنست ۴
یک شب از در درآ، که ماه رخت
شمع بزم و چراغ انجمنست ۵
پیش روی تو شمع در فانوس
هست آن مرده ای که در کفنست ۶
کشتی و سوختی هلالی را
هر چه کردی به جای خویشتنست ۷
نه تن تست، بلکه جان منست ۱
این که گل در عرق نشست و گداخت
همه از انفعال آن بدنست ۲
صد سخن گفتمت، بگو سخنی
کین همه از برای یک سخنست ۳
هست دشنام تلخ تو شیرین
چون نباشد؟ کزان لب و دهنست ۴
یک شب از در درآ، که ماه رخت
شمع بزم و چراغ انجمنست ۵
پیش روی تو شمع در فانوس
هست آن مرده ای که در کفنست ۶
کشتی و سوختی هلالی را
هر چه کردی به جای خویشتنست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳ - مرا ز عشق تو صد گونه محنت و المست
گوهر بعدی:غزل ۶۵ - این همه لاله، که سر بر زده از خاک منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
