هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و طبیعت سخن میگوید. او از درد دل، عشق، و اندوه خود میگوید و از عناصر طبیعت مانند لاله، سرو، و نرگس برای بیان احساساتش استفاده میکند. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند گذر زمان و دوری از معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و اندوه نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارد.
غزل ۷۸ - در مجلس اگر او نظری با دگری داشت
در مجلس اگر او نظری با دگری داشت
دانند حریفان که در آن هم نظری داشت ۱
هر لاله، که با داغ دل از خاک برآمد
دیدم که: ز سودای تو پر خون جگری داشت ۲
امروز سر زلف تو آشفته چرا بود؟
گویا ز پریشانی دل ها خبری داشت ۳
فریاد! که رفت از سرم آن سرو، که عمری
من خاک رهش بودم و بر من گذری داشت ۴
با جام و قدح عزم چمن کرد، چو نرگس
هر کس که درین روز به کف سیم و زری داشت ۵
زین مرحله آهنگ عدم کرد هلالی
مانند غریبی، که هوای سفری داشت ۶
دانند حریفان که در آن هم نظری داشت ۱
هر لاله، که با داغ دل از خاک برآمد
دیدم که: ز سودای تو پر خون جگری داشت ۲
امروز سر زلف تو آشفته چرا بود؟
گویا ز پریشانی دل ها خبری داشت ۳
فریاد! که رفت از سرم آن سرو، که عمری
من خاک رهش بودم و بر من گذری داشت ۴
با جام و قدح عزم چمن کرد، چو نرگس
هر کس که درین روز به کف سیم و زری داشت ۵
زین مرحله آهنگ عدم کرد هلالی
مانند غریبی، که هوای سفری داشت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۷ - دگرم بسته ی آن زلف سیه نتوان داشت
گوهر بعدی:غزل ۷۹ - دل چه باشد کز برای یار ازآن نتوان گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.