هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ است که در آن شاعر از عشق و مستی و وابستگی به معشوق سخن میگوید. او آرزو میکند که همیشه در کنار معشوق باشد و از عشق او سرمست شود. همچنین، شاعر از تلخیهای زندگی بدون معشوق میگوید و آرزو میکند که تنها نام معشوق بر زبان جاری شود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۴ - دوش با صد عیش بودی، هر شبت چون دوش باد
دوش با صد عیش بودی، هر شبت چون دوش باد
گر چو خونم با حریفان باده خوردی نوش باد ۱
هر که جز کام تو جوید، باد، یارب! تلخ کام
هر که جز نام تو گوید تا ابد خاموش باد ۲
سرکشان را از رکابت باد طوق بندگی
حلقه نعل سمندت چرخ را در گوش باد ۳
میگذشتی با لباس ناز و میگفتند خلق:
این قبای حسن دایم زیور آن دوش باد ۴
گه گهی شبها در آغوش خودت بینم بخواب
دست من روزی ببیداری در آن آغوش باد ۵
تا هلالی لعل میگون تو دید از هوش رفت
زین شراب لعل تا روز ابد مدهوش باد ۶
گر چو خونم با حریفان باده خوردی نوش باد ۱
هر که جز کام تو جوید، باد، یارب! تلخ کام
هر که جز نام تو گوید تا ابد خاموش باد ۲
سرکشان را از رکابت باد طوق بندگی
حلقه نعل سمندت چرخ را در گوش باد ۳
میگذشتی با لباس ناز و میگفتند خلق:
این قبای حسن دایم زیور آن دوش باد ۴
گه گهی شبها در آغوش خودت بینم بخواب
دست من روزی ببیداری در آن آغوش باد ۵
تا هلالی لعل میگون تو دید از هوش رفت
زین شراب لعل تا روز ابد مدهوش باد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۳ - خوشا کسی که درین عالم خراب آباد
گوهر بعدی:غزل ۹۵ - بیا، بیا، که دل و جان من فدای تو باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
