هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دل‌باختگی سخن می‌گوید و از بی‌توجهی معشوق شکایت دارد. او از درد فراق و رنج عشق می‌نالد و آرزو می‌کند که معشوق به او نیز نظری کند. همچنین، به مقایسه خود با دیگر عاشقان می‌پردازد و از بخت بد و رقیبان می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و حسادت به رقیبان ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

غزل ۱۱۰ - تا کی آن شوخ نظر بر دگری اندازد؟

تا کی آن شوخ نظر بر دگری اندازد؟
کاشکی جانب ما هم نظری اندازد ۱

آه از آن خنجر مژگان، که به هر چشم زدن
چاکها در دل خونین جگری اندازد ۲

بخت بد گر نرساند خبر وصل تو را
باری از مرگ رقیبان خبری اندازد ۳

ای خوش آن عاشق پر ذوق، که از غایت شوق
دست در گردن زرین کمری اندازد ۴

سر گرانست هلالی، قدح باده بیار
تا شود مست و به پای تو سری اندازد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۹ - باغ عیش من به جای گل همه خار آورد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۱ - یار، هر چند که رعنا و سهی قد باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.