هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به ستایش معشوق میپردازد و از عشق و دلدادگی خود سخن میگوید. او از خاکساری در برابر معشوق و داغ عشق بر دل خود یاد میکند و به نادانی زاهد افسرده اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۷۸ - وه! چه شورانگیزی، این شیرین پسر؟
وه! چه شورانگیزی، این شیرین پسر؟
هم نمک می ریزد از تو، هم شکر ۱
خاک پایت، چون مرا فرق سرست
من چرا بر دارم از پای تو سر؟ ۲
خاک گشتم، لاله از خاکم دمید
هم چنان داغ تو دارم بر جگر ۳
بی خبر بودن ز عالم، آگهیست
زاهد افسرده کی دارد خبر؟ ۴
هم نمک می ریزد از تو، هم شکر ۱
خاک پایت، چون مرا فرق سرست
من چرا بر دارم از پای تو سر؟ ۲
خاک گشتم، لاله از خاکم دمید
هم چنان داغ تو دارم بر جگر ۳
بی خبر بودن ز عالم، آگهیست
زاهد افسرده کی دارد خبر؟ ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۷ - غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر
گوهر بعدی:غزل ۱۷۹ - جان خواهم از خدا، نه یکی، بلکه صد هزار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
