غزل ۱۹۲ - برخیز طبیبا، که دل آزرده ام امروز

برخیز طبیبا، که دل آزرده ام امروز
بگذار مرا، کز غم او مرده ام امروز ۱

چون برگ خزان چهره من زرد شد از غم
کو آن گل سیراب؟ که پژمرده ام امروز ۲

چون گوشه دامان من از خون شده رنگین
هر گوشه که دامان خود افشرده ام امروز ۳

امروز مرا چون فلک آورد بافغان
من نیز فغان را بفلک برده ام امروز ۴

ای قبله مقصود، ز من روی مگردان
کز هر دو جهان رو بتو آورده ام امروز ۵

بگذار، هلالی، که بصد درد بنالم
کز جور فلک تیر جفا خورده ام امروز ۶