غزل ۲۲۰ - ظاهر نکنم پیش رقیبان الم دل

ظاهر نکنم پیش رقیبان الم دل
با مردم بی‌غم نتوان گفت غم دل ۱

جا کن به دل و دیده، که غیر از تو نشاید
سلطان سراپرده چشم و حرم دل ۲

ای صبر، کجایی؟ که ز حد میگذرد باز
بر دل ستم آن مه و بر من ستم دل ۳

پای دلم افگار شد از خار ره عشق
ای کاش! درین ره نرسیدی قدم دل ۴

در عشق تو رسوای جهانست هلالی
گاه از غم بسیار و گه از صبر کم دل ۵