غزل ۲۴۸ - مرا چه زهره؟ که گویم: غلام روی تو باشم

مرا چه زهره؟ که گویم: غلام روی تو باشم
سگ غلام غلام سگان کوی تو باشم ۱

اگر به سوی تو گاهی کنم ز دور نگاهی
هنوز بر حذر از نازکی خوی تو باشم ۲

چو سر عشق تو گفتن میان خلق نشاید
به گوشه ای بنشینم، به گفتگوی تو باشم ۳

زهی خجسته زمانی! که بعد مرگ رقیبان
نشسته، با دل آسوده، رو به روی تو باشم ۴

تو آن بتی، که من بت پرست همچو هلالی
به هر کجا که روم، روی دل به سوی تو باشم ۵