غزل ۲۵۵ - خود را نشان ناوک بد خوی خود کنم

خود را نشان ناوک بد خوی خود کنم
رویش، بدین بهانه، مگر سوی خود کنم ۱

هر موی من هزار زبان باد در غمش
تا من حکایت از غم یک موی خود کنم ۲

تا در حریم کوی تو پهلو نهاده ام
هر دم هزار عیش ز پهلوی خود کنم ۳

شبها، که سر گران شوم از ساغر فراق
بالین خود هم از سر زانوی خود کنم ۴

آیینه وار خاک شدم از غبار غیر
باشد که روی او طرف روی خود کنم ۵

امشب ز وصف غیر، هلالی، خموش باش
تا من سخن ز ماه سخن گوی خود کنم ۶