هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی معشوق و تأثیر عشق را توصیف می‌کند. شاعر از یار خود به عنوان بهترین همراه و از عشق به عنوان والاترین تجربه یاد می‌کند. او همچنین از طبیعت و زیبایی‌های آن به عنوان نمادی از معشوق سخن می‌گوید و در نهایت، به گذرا بودن دنیا و رضایت به تقدیر اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم فلسفی و انتزاعی موجود در شعر نیاز به درک بالاتری از زندگی و عواطف انسانی دارد.

غزل ۳۲۵ - من و تخیل حسنت، چه یار بهتر ازین؟

من و تخیل حسنت، چه یار بهتر ازین؟
به غیر عشق چه ورزم؟ چه کار بهتر ازین؟

به روزگار شدی یار من، بحمدالله
دگر چه کار کند روزگار بهتر ازین؟

به غمزه آهوی چشمت شکار مردم کرد
که دید آهوی مردم شکار بهتر ازین؟

ز جرعه کرمت بیشتر فشان بر من
تو ابر رحمتی، آخر ببار بهتر ازین

تبارک الله ازین سبزه و گلی که تراست!
نبوده است و نباشد بهار بهتر ازین

تو مست جام غروری همیشه، ای زاهد
مباش غره، که رنج خمار بهتر ازین

بران سمند، که در چابکی و جلوه‌گری
نیامدست به میدان سوار بهتر ازین

ز دور چرخ، هلالی، به داغ دل خوش باش
طمع ز کوکب طالع مدار بهتر ازین
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۲۴ - آخر، ای آرام جان، سوی دل افگاری ببین
گوهر بعدی:غزل ۳۲۶ - روز نوروزست و ما را مجلس افروزی چنین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.