هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که از بیوفایی معشوق و طعنههای او شکایت دارد. شاعر با زبانی تلخ و گزنده، از ناسزاها و جور معشوق مینالد، اما در عین حال، خود را همچنان وفادار و حتی خوشحال از بندگی او میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه، رنجهای روحی و طعنههایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «سگ خود گفتهای» نیاز به بلوغ ذهنی برای درک معنای استعاری آن دارد.
غزل ۳۷۵ - ای آنکه در نصیحت ما لب گشوده ای
ای آنکه در نصیحت ما لب گشوده ای
معلوم می شود که تو عاشق نبوده ای
هر طعنه ای که بر دل آزرده کرده ای
بر زخم ما جراحت دیگر فزوده ای
گفتی: اگر دل تو ربودم به صبر کوش
صبری که بود، پیشتر از دل ربوده ای
گفتم: شنوده ام ز لبت ناسزای خویش
گفتا: سزاست هر چه از آن لب شنوده ای
ای دل وفا مجوی، که خوبان شهر را
ما آزموده ایم و تو هم آزموده ای
شادم که: بنده را سگ خود گفته ای ز لطف
ای من سگت، که بنده خود را ستوده ای
جوری که از تو دید هلالی، به آن خوشست
آن جور نیست، بلکه ترحم نموده ای
معلوم می شود که تو عاشق نبوده ای
هر طعنه ای که بر دل آزرده کرده ای
بر زخم ما جراحت دیگر فزوده ای
گفتی: اگر دل تو ربودم به صبر کوش
صبری که بود، پیشتر از دل ربوده ای
گفتم: شنوده ام ز لبت ناسزای خویش
گفتا: سزاست هر چه از آن لب شنوده ای
ای دل وفا مجوی، که خوبان شهر را
ما آزموده ایم و تو هم آزموده ای
شادم که: بنده را سگ خود گفته ای ز لطف
ای من سگت، که بنده خود را ستوده ای
جوری که از تو دید هلالی، به آن خوشست
آن جور نیست، بلکه ترحم نموده ای
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۴ - کشیده ای می و بالای منظر آمده ای
گوهر بعدی:غزل ۳۷۶ - امشب تو باز چشم و چراغ که بوده ای؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
