هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر با زبانی عاشقانه و پرستشگونه، از آمدن معشوقهاش استقبال میکند و زیبایی و خرامان راه رفتن او را توصیف مینماید. شاعر خود را غلام معشوق میداند و از آرزوی بوسه زدن به پای او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و پرستشگونه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبیات کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که در نوجوانان بالای 16 سال بیشتر یافت میشود.
غزل ۳۸۶ - ای شهسوار حسن، به میدان خوش آمدی
ای شهسوار حسن، به میدان خوش آمدی
از جلوه های ناز خرامان خوش آمدی
خواهم چو مور بوسه زنم پای توسنت
گویم که: ای سفیر سلیمان، خوش آمدی
ای من غلام سرو قد خوش خرام تو
کامروز همچو سرو خرامان خوش آمدی
یک بار اگر به خاک هلالی قدم نهی
گوید هزار بار که ای جان خوش آمدی
از جلوه های ناز خرامان خوش آمدی
خواهم چو مور بوسه زنم پای توسنت
گویم که: ای سفیر سلیمان، خوش آمدی
ای من غلام سرو قد خوش خرام تو
کامروز همچو سرو خرامان خوش آمدی
یک بار اگر به خاک هلالی قدم نهی
گوید هزار بار که ای جان خوش آمدی
۴۹۴
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۵ - رفتی، ای ماه، که از مهر وفا میکردی
گوهر بعدی:غزل ۳۸۷ - دوشینه کجا رفتی و مهمان که بودی؟
نظرها و حاشیه ها
۱۴۰۵/۱/۲۴ ۲۰:۲۴
ضمن عرض ادب به همه اهالی ادبیات فارسی ، خوانش این شعر را تقدیم همسرم سحرعزیز میکنم.با سپاس
