هوش مصنوعی:
این متن بیانگر درد و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از بیصبری و عشق شدید خود میگوید و از بیرحمی معشوق شکایت میکند. همچنین، او از طعن و ملامت مردم نسبت به عشقش ابراز حیرت مینماید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'خون میکنی' و 'جنون' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
غزل ۳۹۶ - تا کی به کنج صبر جگر خون کند کسی؟
تا کی به کنج صبر جگر خون کند کسی؟
امکان صبر نیست، دگر چون کند کسی؟
جان را اگر به مهر تو از دل برون کند
از جان چگونه مهر تو بیرون کند کسی؟
یارب، چه حالتست؟ که روزی هزار بار
هر لحظه آرزوی تو افزون کند کسی؟
خون می کنی، یکی به ترحم نگاه کن
تا بهر یک نگاه تو صد خون کند کسی؟
حیرانم از جنون هلالی و طعن خلق
یعنی: چرا ملامت مجنون کند کسی؟
امکان صبر نیست، دگر چون کند کسی؟
جان را اگر به مهر تو از دل برون کند
از جان چگونه مهر تو بیرون کند کسی؟
یارب، چه حالتست؟ که روزی هزار بار
هر لحظه آرزوی تو افزون کند کسی؟
خون می کنی، یکی به ترحم نگاه کن
تا بهر یک نگاه تو صد خون کند کسی؟
حیرانم از جنون هلالی و طعن خلق
یعنی: چرا ملامت مجنون کند کسی؟
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۵ - دیده ام از تو بلایی که ندیدست کسی
گوهر بعدی:غزل ۳۹۷ - چند از بلای هجر جگر خون کند کسی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
