شماره ۸ - خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیدست

خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیدست
یا دست فلک غالیه بر ماه‌ کشیدست ۱

یا رهگذر مورچگان است به ‌گلبرک
یا بر سمن تازه بنفشه بدمیدست ۲

در جمله یکی خط بدیع است‌که آن خط
صد توبه شکسته است و دو صد پرده دریدست ۳

من عاشق آن تُرک پریزاد که او را
هم جعد پریشیده و هم زلف خمیدست ۴

صورتگر چین از حسد صورت خویش
هم خامه شکسته است و هم انگشت‌ گزیدست ۵

من از همه املاک دلی دارم و جانی
و اندر دل و جانم گل شادی شکفیدست ۶

دل دوستی یار دلارام‌ گرفته است
جان بندگی شاه جهاندار گزیدست ۷