هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عاشقانه از عشق و دلدادگی خود سخن میگوید و بیان میکند که حاضر است برای معشوق خود هرگونه رنج و سختی را تحمل کند. او از معشوق میخواهد که با عشق و شادیاش او را به وجد آورد و با غم و فریادش او را تحت تأثیر قرار دهد. شاعر تأکید میکند که عشق او بیقید و شرط است و حتی اگر معشوق او را آزاد کند، باز هم بنده و عاشق او خواهد ماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک کامل نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۰ - دوست دارم که برآشوبی و بیداد کنی
دوست دارم که برآشوبی و بیداد کنی
شادیی کن که مرا با غم و فریاد کنی ۱
زاتش عشق چو پولاد بتابی دل من
پس دل خویش چو ناتافته پولاد کنی ۲
بهتو ای طرفهٔ بغداد نه زان دادم دل
که تو از دیدهٔ من دجلهٔ بغداد کنی ۳
بندهٔ روی چو ماهت نه از آن شرط شدم
که مرا بیهده بفروشی و آزاد کنی ۴
بندهٔ روی توام عاشق بیداد توام
بندهتر گردم و عاشقتر اگر داد کنی ۵
شادیی کن که مرا با غم و فریاد کنی ۱
زاتش عشق چو پولاد بتابی دل من
پس دل خویش چو ناتافته پولاد کنی ۲
بهتو ای طرفهٔ بغداد نه زان دادم دل
که تو از دیدهٔ من دجلهٔ بغداد کنی ۳
بندهٔ روی چو ماهت نه از آن شرط شدم
که مرا بیهده بفروشی و آزاد کنی ۴
بندهٔ روی توام عاشق بیداد توام
بندهتر گردم و عاشقتر اگر داد کنی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - ای ترک، ز بهر تو دلی دارم و جانی
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - آه ازین کودکان مشکین موی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.