هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و فراق محبوب خود می‌گوید. او از ناتوانی خود در فراموشی محبوب، صبر در برابر مشکلات، و آرزوی وصال سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند رضا، شادی جان، و حجاب میان خود و محبوب اشاره می‌کند. در پایان، شاعر به باد صبا و تأثیر آن در زنده نگه داشتن امیدها اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوان نامفهوم یا پیچیده باشد.

شماره ۱۳ - چیست کز من یاد نآید هیچش آن محبوب را

چیست کز من یاد نآید هیچش آن محبوب را
خود وفا گویی نمی باید که باشد خوب را ۱

گربه صبر آشفته کاران را غرض حاصل بود
بیش از این ممکن نباشد احتمال ایوب را ۲

طالب وصلم ولیکن عمر ضایع می کنم
زآن که هست ازمن فراغت گونه یی مطلوب را ۳

شادی جانش مرا خود این رضا کی دل دهد
کز من و احوال من باشد غمی محبوب را ۴

نه ز نا دیدن شکیبا ام نه از دیدن به هوش
کی حجاب از پیش برخیزد چون من محجوب را ۵

تا به نا محرم نیفتد ماجرا شب ها روان
کرده ام درصحبت باد صبا مکتوب را ۶

طرفه نبود گر نزاری را به بویش باد صبح
زنده دارد همچنان کز پیرهن یعقوب را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - چنان به روی خود آشفته کرده ای ما را
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - از من چه شد که یاد نیامد حبیب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.