شماره ۲۴ - ساقی ز بامداد روان کن کئوس را

ساقی ز بامداد روان کن کئوس را
تا گردنان نهند به پیشت رئوس را ۱

زنگار غم به صیقل می بستر از پگاه
صفوت چنین دهند ذوات و نفوس را ۲

وقت سحر چو بانگ برآرد خروس صبح
تو نیز هم به بانگ درآور خروس را ۳

کنج فراغ گیر که در کاینات نیست
شایسته تر ز می کده جایی جلوس را ۴

زنهار می مده به گرانان تندخوی
بوسه چه لایق است و موافق دبوس را ۵

از محتسب مترس که او نیز می‌خورد
عاقل به خویشتن ندهد ره فسوس را ۶

مالک کند به حشر مکافات محتسب
رستم دهد جزا به سزا اشکبوس را ۷

منسوخ کرد شیره رز در معالجت
سغمونیا و تربد و مقل و فلوس را ۸

تا می فروش رام تو باشد نزاریا
یک جو مخر زمانه تند شموس را ۹

فرمان نبرد و پی رو رای و قیاس شد
در خام از آن گناه گرفتند توس را ۱۰

خودبین مباش و باد مینداز در دماغ
غیرت شجاع راست نه طبل و نه کوس را ۱۱