شماره ۳۳ - یقینم که ضایع نماند مرا

یقینم که ضایع نماند مرا
زلالی به لب برچکاند مرا ۱

اگر خواهد از تند بالای قهر
به قعر جهنم دواند مرا ۲

و گر خواهد از پای گاه عدم
به فردوس اعلا رساند مرا ۳

به سلطانیّ ام ملک باقی دهند
اگر بندۀ خویش خواند مرا ۴

طفیل گدایان اویم اگر
به تخت کیی برنشاند مرا ۵

که داند مگر دایۀ صنعِ او
که بهر چه می پروراند مرا ۶

به کشتیِ همت نزاری مگر
ز بحرِ بلا بگذراند مرا ۷

غلط می کنم زان که اوییِ او
ز ماییِ ما وا رهاند مرا ۸