شماره ۱۱۳ - مثل تو را دوست داشتن نه صواب است

مثل تو را دوست داشتن نه صواب است
این مثَل تشنه و فریب سراب است ۱

وصل تو در یافتن خیال نبندم
ور متصور شود معاینه خواب است ۲

در تو نخواهد رسید هدهد جهدم
ور به مثل آن که هدهدست عقابست ۳

پرتو خورشید پیش نور جمالت
در بر طاووس هم چو پرّ غراب است ۴

نیست مرا طاقت مطالعه کردن
فتنه همان مصلحت که زیر نقاب است ۵

دل کششی می کند به صورت اگر نه
از ره معنی میان ما چه حجاب است ۶

چند شکیبد دل ضعیف بر آتش
کو به تو مشتاق تر تشنه به آب است ۷

بی تو نه ممکن بود فراغت خاطر
ملک وجود از فراق دوست خراب است ۸

بی خبر است از عذاب روز جدایی
در شب گور ابلهی که گفت عذاب است ۹

آتش دوزخ روا بود که بسوزد
گر جگرم در مفارقت نه کباب است ۱۰

صید کمند افکنی بباش نزاری
آن که نباشد نه آدمی که دواب است ۱۱