هوش مصنوعی:
این شعر از بوی خوش معشوق و تأثیر آن بر طبیعت سخن میگوید. نسیم صبا بوی معشوق را به گلزار میبرد و باعث شور و نالهٔ مرغان سحر میشود. گلها از این بوی خوش به وجد میآیند و آن را نشانهای از بهشت میدانند. شاعر از عشق و سودای معشوق میگوید و باد صبا را نالایق این عشق میداند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با شعر کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۱۴ - بوی خوشت همره باد صباست
بوی خوشت همره باد صباست
آن چه صبا راست میسر که راست ۱
دوش چو بوی تو به گلزار برد
نالهٔ مرغان سحر خوان بخاست ۲
گل چو نسیم تو شنید از صبا
گفت که این روی بهشت از کجاست ۳
ای گل نو خاسته آگه نه ای
کاین اثر بوی دلارام ماست ۴
دست من و دامن باد صبا
باز پی زلف نگارم چراست ۵
باد کجا لایق سودای اوست
عشق و هوا هر دو به هم نیست راست ۶
آن چه صبا راست میسر که راست ۱
دوش چو بوی تو به گلزار برد
نالهٔ مرغان سحر خوان بخاست ۲
گل چو نسیم تو شنید از صبا
گفت که این روی بهشت از کجاست ۳
ای گل نو خاسته آگه نه ای
کاین اثر بوی دلارام ماست ۴
دست من و دامن باد صبا
باز پی زلف نگارم چراست ۵
باد کجا لایق سودای اوست
عشق و هوا هر دو به هم نیست راست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - مثل تو را دوست داشتن نه صواب است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - عشق فرمانده موجودات است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
