شماره ۱۳۱ - یار باریک میان تا ز کنارم برخاست

یار باریک میان تا ز کنارم برخاست
رستخیز از دل بی صبر و قرارم برخاست ۱

چند گریم که ز طوفان دو چشمم هر دم
موج خوناب دل از بحر کنارم برخاست ۲

واعظی بر سر منبر ز قیامت می گفت
آه من حُبّکَ آه از دل زارم برخاست ۳

هیبتش صاعقه در خرمن جانم انداخت
عَلَم عافیت از جسم نزارم برخاست ۴

خود من بی خبر این رمز نمی دانستم
کان زمان بود قیامت که نگارم برخاست ۵

بروم سر بنهم تا عوض دل بدهم
سرسری از سر این کار نیارم برخاست ۶

دوش مخمور بدم مست درآمد ز درم
تا بدانست که بنشست خمارم برخاست ۷

پیش از این گفتم اگر دل به بخاری دادم
لاجرم این همه سودا ز بخارم برخاست ۸

گر خطا کردم و گر نه دلم اکنون باری
گرم شد تا هوس مشک تتارم برخاست ۹

قصد کردم که ز درد دل خود حرفی چند
بر زبان رانم و فریاد برآرم برخاست ۱۰

گفتمش بشنو ز احوال نزاری دو سه بیت
خود نبودش هوس شعر و شعارم برخاست ۱۱