هوش مصنوعی: این متن عرفانی و معنوی، درخواست رهایی از هر آنچه غیر از خداوند است را بیان می‌کند. شاعر به قضای الهی تسلیم است و خود را در برابر خداوند ناچیز می‌شمرد. او بر اتحاد با خداوند و بندگی صادقانه تأکید دارد و معرفت را در گرو شناخت خداوند می‌داند. متن با توصیه به استقامت و مردانگی به پایان می‌رسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک و اصطلاحات خاص عرفانی، فهم متن را برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز می‌کند.

شماره ۱۹۸ - یارب مرا خلاص ده از هر چه غیر توست

یارب مرا خلاص ده از هر چه غیر توست
تا جز تو را نبایدم الّا هم از تو جست ۱

هرچند بر قضای توام نیست اطّلاع
تا بر سرم چه حکم قضا کرده ای نخست ۲

در خویش یافتم ز تو چیزی و هم به خویش
نتوانمی به شرح و بیان کردنش درست ۳

دانم که هیچ نیست به خود هیچکس ولیک
خود را به یک حساب نباید گرفت سست ۴

چون بندگان معتقد از فرط اتحاد
باید کمر به بندگی خواجه بست چست ۵

تا ذکر و فکر هر دو به هم متحد شوند
اقلام سوخت باید و دفتر به آب شست ۶

او را از او طلب کن و او را به او شناس
اینجا نهال معرفت از بیخ اصل رست ۷

کاریست اوفتاده و باری نزاریا
تن دار باش و ثابت و مردانه باش و رست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - گر از خیال مرا با تو دوش صورت بست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - ای من غلام آنکه غلام غلام توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.