شماره ۱۹۷ - گر از خیال مرا با تو دوش صورت بست

گر از خیال مرا با تو دوش صورت بست
که در مقام وفا با منت نفاقی هست ۱

شنیده باشی و دانی که در مثل گویند
حدیث مست نگیرند عاقلان بر دست ۲

در این که ترک ادب کردم اشتباهی نیست
ولی درست شود شیشه باز چون بشکست ۳

هزار بندگی ات کرده ام به یک تقصیر
ز دوستان وفادار باز نتوان جست ۴

ز وصل و هجر بر ابنای روزگار به فخر
ز اتفاق شما کرده ام غلو پیوست ۵

چنان مکن که زبان در کشند دشمن و دوست
که جوش و بوش نزاری به عاقبت بنشست ۶